بدون تنقيه عمل كرده بود و ديگر آن تشنج كه بر او مستولى مىشد و سرش را از ترس زير لحاف مىكرد موقوف شده بود . تب هم امروز صبح به 5 / 38 رسيده بود . گفتند علت ترس و وحشتش را از او جويا شديم مىگفت حيوانات وحشتناكى را مىديدم كه به من حمله مىكنند به همين جهت از ترس فرياد مىكردم و خود را پنهان مىنمودم . اولياى ويدا اظهار داشتند كه امروز حال او خيلى خوبست و غذا مىطلبيد نسخه زير را برايش نوشتم : 1 - روغن بادام شيرين 5 ، ريشه خطمى 4 ، گل خطمى 2 ، گل‌پنيرك 2 ل . 2 - تنقيه از شكر سرخ 6 ، گل خطمى 2 و بنفشه يك ل . 3 - آب كاهو ، آب سيب و آب ليمو روزى 2 استكان . - در تاريخ 18 / 2 / 29 از حالش خبر آوردند . اظهار داشتند بهبود زياد حاصل شده ، صبحها تب 2 / 37 و عصرها به 5 / 38 مىرسد . علت اين تب از ناپاكى روده مىباشد كه در تنقيه اول رعايت آن نشده بود . مجددا دستورى به شرح زير نوشتم : 1 - عصاره تخم گشنيز 1 ، تخم خربزه 2 ، تخم گرمك 1 ، تخم خيار 2 ل . 2 - تنقيه شكر سرخ 6 ، گل بنفشه 1 ، گل‌پنيرك 2 و گل خطمى 1 ل . 3 - جوشانده زوفا 1 ، پرسياوشان 1 ، اصل السوس 1 و ترنجبين 1 ل ( سه بار ) . - در تاريخ 23 / 2 / 29 از حال بچه خبر آوردند كه تب قطع شده و معمولا كمتر از 37 درجه است . اشتهايش زيادتر شده و براى خوراكى بىتابى مىكند . البته هنوز مزاجش به كمك تنقيه كار مىكرد . سپردم دستورات را تكرار كنند و غذا آش رقيق بدهند زيرا ممكنست بيمارى دوباره عود كند . ضمنا يك شيشه شربت ويتامين ب كمپلكس برايش نوشتم كه روزى سه قاشق چايخورى از آن بخورد . - در تاريخ 5 / 3 / 29 خود ويدا را به مطب آوردند . از ديدارش خيلى خوشحال شدم . حالش كاملا خوب شده بود . براى تقويت مزاجش دستوراتى دادم . * * *